Без рубрики·Մանկավարժական վերլուծություններ

Սեմյոն Սոլովեյչիկի «Երես առած երեխաներ»

Առանձնացրել եմ երկու դրույթ `

  1. Ինձ համար հիմնական դրույթն այն է, որ «Վստահությունը, սերը, բարությունը այն հիմքերն են, որոնց վրա իրենք իրենց կառուցվում են ավելի բարդ զգացմունքները: Դաստիարակե՜ք երեխային բարությամբ, և նա կատի չարը, երբ իրականում հանդիպի դրան: Նա չարն ատելու և դրան չվարժվելու ուժ կունենա: Դաստիարակե՜ք երեխային ատելության մեջ և բացի ատելությունից ոչինչ չեք դաստիարակի: Ի դեպ, միայն երեսառած երեխան է կարողանում նեղացնողին պատասխանել, ընդ որում բացահայտ և ոչ թե ՙտականց՚: Երես տված երեխաները մեծանում են ավելի համարձակ, քանի որ չգիտեն, թե ինչ է վախը. մանկության տարիներին նրանք վախենալու բան չեն ունեցել»:
  2. Թերևս լավը կարելի է համարել ոչ թե այն մանկապարտեզը, որտեղ երեխաները հնազանդ են ու կազմակերպված, այլ այն, որտեղ երեխաներն աղմկում ու չարաճճիություն են անում, բայց միևնույն ժամանակ պահպանվում է կարգապահության որոշակի մակարդակ, որն անհրաժեշտ է երեխաների անվտանգությունն ապահովելու համար: Միայն մինիմումը:

Հոդվածի հիմանական դրույթը այն է, որ երեսառած երեխան ավելի ինքնուրույն է լինում, կարողանում է ինքն իրեն պաշտպանել, չի ունենում վախ սխալվելուց, ազատ է իր քայլերի մեջ։ Երես առած երեխան նա է, որ իր համար տանը, դրսում ամեն ինչ շատ լավ է։ Բոլորը կատարում են իր ցանկությունները։ Դրա համար էլ նա իրեն վստահ է զգում, իրեն վստահ է զգում։

Реклама
Без рубрики·Մանկավարժական վերլուծություններ

Ջոն Հոլթ

«Մանկական հաջողությունների պատճառները»

Այսօր ընթերցեցի Ջոն Հոլթի «Մանկական հաջողությունների պատճառներ» գիրքը։ Ըստ Հոլթիի երեխան պետք է ազատ լինի իր քայլերում։ Բոլոր պարագաներում պետք է թույլ տալ որպեսզի երեխան երևակայի և ազատ ստեղծագործի։

Պնդումներ ,որոնց հետ համամիտ եմ.

  1. «Ուսման մեջ անկախության այս ոգին սովորողիամենարժեքավոր որակներից մեկն է, և մենք, որ ուզում ենք օգնել երեխաներին սովորել, պետք է հարգենք ու զարգացնենքայդ որակները»:                                                                                                                                                  Կարևորում եմ երեխայի անկախությունը, պետք է երեխան ազատ ինքնարտահայտվելու հնարավորություն ունենա որպեսզի հետագայում կարողանա դժվարություններ հաղթահարի։
  2. «Ի վերջո երեխան մարդ է և ընկեր, որին պետք է աջակցել, խրախուսել»:
  3. «Երեխաները ուսման այնպիսի ձև են օգտագործում, որը համապատասխանում է իրենց կյանքի պայմաններին, և նրանք հեշտությամբ ու բնականորեն են սովորում, քանի դեռ մենք չենք խանգարում նրանց»
  4. «Եթե երեխան սխալվում է, մենք պետք է անմիջապես ուղղենք նրան, թե չէ այն կվերածվի վատ սովորության, որն այլևս անհնար կլինի վերացնել։ Այս տեսությունը ուղղակի սխալ է։ Երեխաների մեծ մասը սովորում է քայլել, խոսել ու կարդալ և այլն սկզբից սխալներ անելով հետո դրանք ուղղելով»։
  5. «Այս զգացողությունը ուժեղ է երեխայի մեջ ինչ որ բան սխալ անել, երբ գիտես թե ինչպես ճիշտ անել։ Մեծահասակները հաճախ դրան հավանություն չեն տալիս։  Ես կարծում եմ դա սխալ է։ Միշտ ամեն ինչ ճիշտ անհարաժեշտություն չկա»։
  6. «Տարօրինակ է, բայց մարդկանց մեծամասնությունը անհանգստանում է՝ իր երեխայի մոտ տեսնելով անկախության առաջին նշանները»:

Պնդումներ,որոնց հետ համամիտ չեմ։

  1. «Երեխաները սովորում են լեզուն որով խոսում  է իրենց շրջապատող մարդկանց մեծամասնությունը։ Եթե երեխան մեծանում է այնպիսի միջավայրում, որտեղ մարդկանց մեծամասնությունը չի խոսում այն լեզվով, որը ստանդարտ լեզու ենք անվանում, ապա միայն կվնասենք նրան, եթե հասկանալ տանք, որ նա ճիշտ չի խոսում։ Ավելի ճիշտ կլիներ, դա ինչպես անում են որոշ դպրոցներ նրան սովորեցնել խրախուսելով գրել ու կարդալ իրեն հետաքրքրող թեմաներով իր բնական ձևով»։                                                                               Համաձայն չեմ քանի որ երեխայի մեջ ճիշտ խոսք պետք է ձևավորել դեռ մանկուց,մինչև դպրոց հաճախելը,ինչ վերաբերվում է միջավայրում ոչ ստանդարտ լեզվի գործածմանը,ապա այդ երևույթը հանդիպում է գրեթե ամենուր և դրանից խուսափել հնարավոր չէ,պարզապես պետք է երեխային միշտ շտկել լեզվի սխալ գործածման պահին դա նրա մեջ կմիավորի ճիշտ խոսք։
  2. «Միայն քիչ թվով երեխաներ են ընդունակ այնպես լավ սովորելու դպրոցում, ինչպես մենք ենք ցանկանում»։                                                                                                                             Համամիտ չեմ յուրաքանչյուր երեխա կարող է լավ սովորել իրեն հետաքրքող առարկաները։ Օրինակ ՝ ես դպրոցական տարիներին չեմ սիրել ֆիզկիա և քիմիա առարկաները իմ ուսուցիչների պատճառով:
2019-2020թթ․ աշխատանքային նախագծեր·Без рубрики·Հաշվետվություն·Մանկավարժական վերլուծություններ

Կարել Չապեկ Փոքրիկ առակներ

Աքաղաղ

Չի լուսանում։ Ես դեռ ազդանշան չեմ տվել։

Վերլուծություն 

Աքաղաղը, որոշակի առումով նման է մարդկանց, քանր որ մադիկ էլ շատ հաճախ են իրենց գերագնահատում։ Պետք չէ գերագնահատել ընդունակությունները և արժեքները։

Ճնճղուկ

Մեծ բան է՝ սոխա՜կ։ Մենք, ճնճղուկներս, ավելի շատ ենք։

Վերլուծություն
Ընկերությունը քանակի մեջ չէ այլ որակի։

Продолжить чтение «Կարել Չապեկ Փոքրիկ առակներ»