Рубрика: Без рубрики, Հայրենագիտական- ինքնակրթություն, Ուսուցչի օրագիր, Ինքնակրթություն

Իմ Երևանի փոքրիկ անկյունը

Մեզանից յուրաքանչյուրը հպարտությամբ է պատմում իր ծննդավայրի ՝ իր փոքրիկ հայրենիքի մասին։ Այդ հպարտությունը անկեղծ է քանի, որ մեր ծննդավայրի ամեն մի փողոց, բակ, շենք մեզ հարազատ է և ծանոթ։

Ապրում եմ կենտրոն համայնքում, մասնավորապես Տիգրան մեծ փողոցում։ Ակամայից գրելով իմ թաղամասի մասին հիշեցի նկարիչ Գևորգ Գրիգորյանի Ջոտտոյի հայտնի աշխատանքը «Կինը իմ թաղամասից» կտավը։

86236_b

Իմ բակում, փողոցում սիրում եմ ամեն մի անկյուն,որոնք ինձ այնքան հարզատ են։ Կփոխեյի շատ բան, առաջինը կավելացնեի․

  • բնությունը, ծառերը, ծաղիկները։
  • միջավայրի խնամքը
  • հաճախ ժպտացող մարդկանց

Եվ կուզեի դադարեր անվերջ իրականցվող շինարարությունները։

Կցանկանայի մարդիկ սկսեն գնահատել և պահպանել ազգայինը։ Օրինակ Ֆիրդուս թաղամասը, որտեղ կան եզակի ճարտարապետական շենքեր ամբողջով փակվել է և վերծվել է տոնավաճառի։ Ազգային պատկերասրահը, որտեղ պահպանվում է լավագույն կտավները, կան բազում խնդիրներ, և ամենամեծ խնդիրը ջեռուցման համակարգն է, որի պատճառով վնասվում է կտավները։

Իմ ամենասիրելին ՝ Աբովյան փողոցն է, ուր շատ եմ սիրում զբոսնել։ Հետաքրիքիր ներքին ձգողականություն ունի այդ փողոցը ինձ համար։ Այն ամենաբանուկ փողոցն է թե՛ ցերեկը, թե՛ երեկոյան։Տարիներ առաջ ցնցոտիներով մի ծերունի ծաղիկներ էր նվիրում այս փողոցով ճեմող երիտասարդ աղջիկներին։ Ճարտարապետներ Ա. Վասիլևի և Վ. Սիմոնսոնի հետ միասին Վ.Միրզոյանի նախագծած հասարակական շենքերից է Արական գիմնազիան, որտեղ ներկայումս «Առնո Բաբաջանյան» համերգասրահն է գտնվում` Աբովյան փող. 2 հասցեում (1916թ., 1953-1977թթ.)։ Այն իրենից ներկայացրել է ընդարձակ ուղղանկյուն համալիր` ներքին բակով։ Ներկայումս շինության սկզբնական տեսքից պահպանվել է միայն Աբովյան փողոց կողմնորոշված սև տուֆակերտ ճակատը։ 1920 թվականից կառույցն օգտագործվել է տարբեր նպատակներով. Ցեղասպանության տարիներին այստեղ գործել է աղջիկների մանկատուն, ավելի ուշ` Պետական հանրային գրադարանը, Հայաստանի գրողների տունը, Երևանի մշակույթի տունը։ 1932 թվականից գիմնազիայի հանդիսասրահը դարձել է Հայ ֆիլհարմոնիայի դահլիճ։

Սիրում եմ Երևանիս ամեն մի անկյունը, ծնվել, ապրում և ապրելու եմ ի՛մ սիրելի, ջերմ Երևանում։

Рубрика: Без рубрики, Ուսուցչի օրագիր, Ինքնակրթություն

Հանդիպում արվեստագետի հետ

104150918_891542731358912_615990403435229155_n (1)

Մխիթար Սեբաստացի կրթահամալիրում սկսվել է  քանդակագործության փառատոնը և այս տարի Վիգեն Ավետիսի հյուրն է արտասովոր մտածողության տեր  քանդակագործ ՝ Գրիգոր Մանուկյանը։Վարպետը ապրում է  իր սիրելի գյուղում ՝ Վարդաբլուրում, որտեղ էլ ստեղծագործում է վերջին տարիներին։ Եվ այս  օրերին հանգրվանել է մեր սիրելի Արևմտյան դպրոցում։ Հենց այստեղ էլ եղավ մեր հանդիպումը։

Ծնվել է Բեյրութում, երկար ժամանակ ապրել է Ամնում և Էստոնիայում։ Իսկ կյանքի վերջին տարիներին վերադարձել է իր Հայաստան  սիրելի ՝ Վարդաբլուր։

Մոնումենտալ ստեղծագործություններով փորձում է  ցույց տալ մարդկային կյանքը իր դիտարկումներով։

104028468_674923626691991_3507667792444428745_n104067403_262793821467413_713078725174346947_n104070620_548182969190539_7784065547650065468_n

Կյանքով լի, ուրախ Գրիգոր պապը այնքան քնքշորեն էր խոսում  մոր մասին և այս տարիքում էլ իրականացնում է պաշտելի մոր երազանքը։ Մայրը ցանկացել էր, որ տղան ջութակահար դառանա։ Նա ասաց․

—  Նվագելիս մորս եմ հիշում։

Այնքա՜ն կարոտ կար Գրիգոր պապի աչքերում։

Մեծ ցավ եմ զգում, որ այսօր շատ քչերը գիտեն նման արվեստագետների մասին և այս փառատոնը ազդակ կլինի, որ մենք սկսենք ճանաչել ժամանակակից արվեստագետներին իրենց կենդանության օրոք։

Հուսով եմ, որ շուտով Գրիգոր Մանուկյանը կունենա իր անհատական ցուցահանդեսը այստեղ։

 

 

Рубрика: Без рубрики, Ուսուցչի օրագիր, Ֆոտոպատում

Թումանյանական օրերին ընդառաջ․․

Փետրվարի 19-ը՝ հայ մեծ բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյանի ծննդյան օրը, արդեն մի քանի տարի Հայաստանում նշվում է որպես Գիրք նվիրելու օր։Այդ առիթով ճամբարականները պատրաստեցին գրքեր և նվիրեցին մեկը մյուսին։

Ֆոտոշարքը ստորև՝

Это слайд-шоу требует JavaScript.

Рубрика: Без рубрики, Ուսուցչի օրագիր, Ֆոտոպատում

Այլընտրանքային տիկնիկներ

Երկարացված օրվա ճամբարականների սիրելի զբաղմունքն է տիկնիկների պատրաստումը։  Մենք պատրաստեցինք տիկնիկներ, բայց այս անգամ այլընտրանքային եղանկով։ Սովորողներից յուրաքանչյուրը պատրաստեց հենց իրենց։

Ֆոտոշարքը՝ ստորև.

 

Рубрика: 2020Թ. — 2021 Թ. ՆԱԽԱԳԾԱՅԻՆ ԱՇԽԱՏԱՆՔՆԵՐ, Без рубрики, Մարզական, Ուսուցչի օրագիր, Տեսանյութեր, Ֆոտոպատում

Ուռա՜ Ձյուն

Վերջապես եկավ առաջին  ձյունը: Բայց ափսոս շատ քիչ էր նստել գետնին: Սովորողների առաջին բացականչությունն էր․

— Ուռաաաա ձյուն։

Ճիշտ է շատ քիչ էր, բայց կարողացանք մի փոքր խաղալ ինչպես նաև արտասանեցինք «Առաջին ձյունը» բանաստեղծությունը։

Ֆոտոշարքը՝ ստորև.

Это слайд-шоу требует JavaScript.

Читать далее «Ուռա՜ Ձյուն»