4․3 դասարանիկ սովորողների հետ, հայրենագիտության դասաժամերին ուսումնասիրել ենք գորգագործությունը, ազգային տարազը։ Ավելի լավ պատկերացնելու համար մեր արհեստները այցելեցինք ժողովրդական արվեստի թանգարան։ Թանգարանում տեսանք մետաղից և փայտից շատ աշխատանքներ։ Դե իսկ գորգերը տարբերվում էին իրենց շքեղությամբ․․
youtube.com/watch?v=xhha0UTrYTg&time_continue=16&source_ve_path=MjM4NTE&embeds_referring_euri=https%3A%2F%2Fnavasardyananahit.wordpress.com%2F
Նախագիծ՝
Ծաղկազարդ
Սովորողների բլոգների սպասարկում
Սովորողների անվտանգ կենսագործունեության և ընդմիջումների կազմակերպում
Սովորողների հաշվառում
Ծնողական համայնքի հետ հաղորդակցվում
Ճամփորդություն ՝
Այլ աշխատանք
Մասնակիցներ՝ Արևմտյան դպրոցի 4-5-րդ դասարանի սովորողներ
Օրը ՝ Ապրիլի 17
Վայրը ՝ Գ. Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոն
Նպատակը՝
Մանկական մյուզիքլ, որտեղ դուք ականատես կլինեք թե ինչ է լինում, երբ թանգարանի լռությունը խախտում են երեխաների քայլերը և հանկարծ հայտնվում է Հովհաննես Թումանյանը։ Խուճապը վերածվում է զրույցի, հեքիաթները՝ երգի, իսկ տեխնոլոգիաները՝ նոր բացահայտումների։
Սա օր է, որտեղ գրականությունը, երաժշտությունը և արհեստական բանականությունը միավորվում են մեկ բեմում։
Ներկայացումը վերածվում է կախարդական ճամփորդության՝ անցյալից դեպի ներկա, գրականությունից դեպի տեխնոլոգիա։
Թումանյանի կախարդանքը սպասում է ձեզ։
Պատասխանատուներ՝ Սոնա Փափազյան, Անահիտ Նավասարդյան, Անի Գրիգորյան, Հասմիկ Սարիբեկյան, Էլինա Սիմոնյան, Ռուզան Վերդյան, Շուշան Ալեքսանյան
Օգնական՝ Անի Ենգոյան, Արմինե Աբրահամյան, Սուսաննա Ասլանյան
Մեքենա՝ Mercedes Sprinter 60CO077
Վարորդ ՝ Զավեն Վարդանյան, 098190022
Մասնակիցներ՝
4․1 դասարան
4․2 դասարան
21․ Կարո Հակոբյան
22․Նարի Սուքիասյան
23․Դավիթ Աղոյան
24․Նարեկ Խաչատրյան
25.Եվա Սարգսյան
26․Հայկ Մարտիրոսյան
27․Նարեկ Մուրադյան
28․Լիա Ստեփանյան
29․Մերի Միքայելյան
30․Վահե Տեր — Մկրտչյան
31․Տիգրան Մովսիսյան
32․Միքայել Տերտերյան
33․Անահիտ Ռափյան
34․Լիլի Խալաթյան
35․Անահիտ Սարգսյան
36․Մարկ Ադոնց
37․Լիա Բալասանյան
Читать далее «Մանկական մյուզիքլ»
Ճամբարը եռօրյա է
Արժեքը մեկ սովորողի համար 8000 դրամ— (ճանապարհածախս, սնունդ, հաշվարկված է ըստ մասնակիցների քանակի)
Վայր՝ Վայոց Ձորի մարզ՝ Արատեսի դպրական կենտրոն
Մեկնում — Սկիզբ՝ մայիսի 24, ժամը՝ 09:30 Սուրբ Երրորդություն եկեղեցու բակ
Վերդարձ— Ավարտ մայիսի 26 , ժամը՝ 18:00 Սուրբ Երրորդություն եկեղեցու բակ
Ճամփորդության համակարգողներ՝ Անի Ենգոյան, Քնարիկ Հակոբյան
Մասնակիցներ՝ 6-րդ- դաս.սովորողներ
Մեկնումը՝ մայիսի 24, ժամը 09:30, Սուրբ Երրորդություն եկեղեցու բակից, Երևան – Արտաշատ – Երասխ – Զանգակատուն – Արենի – Գետափ — Շատին – Եղեգիս – Հերմոն — Արատես երթուղով
Վերադարձը՝ մայիսի 26 , ժամը 18:00,Արատես- Հերմոն- Եղեգիս- Շատին -Գետափ- Արենի- Արտաշատ-Երևան
Եղանակի տեսություն՝ mes.am-ի
Երթուղին ՝ Այստեղ
Սովորողների բլոգների սպասարկում
Սովորողների անվտանգ կենսագործունեության և ընդմիջումների կազմակերպում
Սովորողների հաշվառում
Ծնողական համայնքի հետ հաղորդակցվում
Մատենադարան այցելեց Արևմտյան դպրոցի 4.1 դասարանը։
Մատենադարանը աշխարհի հնագույն և հարուստ ձեռագրատներից է։ Այստեղ պահպանվում են շուրջ 23000 ձեռագրեր, հմայիլներ, պատառիկներ և 300 000 արխիվային փաստաթուղթ, որոնք ընդգրկում են հայ հին և միջնադարյան գիտության ու մշակույթի գրեթե բոլոր բնագավառները:
Սովորողները շատ հետաքրքրված էին, հեռացանք բազում նոր գիտելիքներով:
Նախագծեր՝
Ճամփորդություն ՝
Այլ աշխատանք
Հայոց հզոր արքա Տիգրան Մեծի օրոք Կիլիկիան նրա պետության մի մասն էր: Այն ժամանակ Կիլիկիայում շատ հայեր բնակվեցին: Հայերն այստեղ պահպանում էին մայրենի լեզուն ու մշակույթը:
Բյուզանդական կայսրերի օրոք հայերի թիվը Կիլիկիայում շատացավ: Պատճառներից մեկն Էլ այն էր, որ, ցանկանալով թուլացնել Հայաստանը, բյուզանդացիները հայ իշխաններին այստեղ տեղափոխվելու համար առաջարկում էին քաղաքներ, բերդեր, կալվածքներ: Այդպես վարվեց կայսրությունը նաև Բագրատունյաց վերջին թագավորի հետ: Կայսրության մայրաքաղաք Կոստանդնուպոլիս հրավիրելով Գագիկ II թագավորին՝ կայսրը ստիպեց նրան հրաժարվել իշխանությունից և թագավորության փոխարեն Կիլիկիայից ոչ հեռու գտնվող ընդամենը երկու քաղաք առաջարկեց: Որոշ ժամանակ անց Գագիկ II թագավորը սպանվեց բյուզանդացիների կողմից: Գագիկ թագավորի մերձավորներից մեկը’ Ռուբեն իշխանը, ի պատասխան իր արքայի սպանության, 1080 թ. ապստամբեց բյուզանդացիների դեմ և Կիլիկիայում, Տավրոսի լեռներում’ գրավեց Բարձրբերդ ամրոցը: Ռուբեն իշխանին և նրա հաջորդներին հաջողվեց ոչ միայն պահպանել ձեռքբերածը, այլև ընդլայնել հայկական իշխանության տիրույթները: Այսպես, հայրենի բնօրրանից հեռու ստեղծվեց հայկական Նոր պետություն:
Կիլիկիայի հայոց թագավորությունը
Կիլիկիայի հայոց պետությունը թագավորություն դարձավ Լևոն II-ի օրոք, որը պատմության մեջ հայտնի է նաև Լևոն Մեծագործ անունով: Խոհեմ և հեռատես քաղաքականության շնորհիվ Լևոն Առաջինը կարողացավ բարի դրացիական հարաբերություններ հաստատել ինչպես Բյուզանդական կայսրության, այնպես էլ շրջակա մահմեդական և խաչակրաց պետությունների հետ։ Լևոն II-ին հաջողվեց բարեկամական հարաբերություններ հաստատել նաև գերմանական կայսեր և Հռոմի պապի հետ, որոնք պատրաստ էին արքայական թագ ուղարկել նրան։ Լևոն II-ի իշխանությունը ճանաչեց և նրան թագ ուղարկեց նաև Բյուզանդիայի կայսրը։ Այնքան բարձր էր Լևոն II-ի հեղինակությունը, որ բյուզանդական կայսրը հորդորում էր նրան չվերցնել Հռոմի պապի և գերմանական կայսեր ուղարկած թագը, այլ ընդունել միայն իրենը։
1198 թ. հունվարի 6-իՆ Տարսոն քաղաքի Մայր տաճարում ԼևոՆ II-ը թագադրվեց որպես թագավոր ամեՆայՆ Հայոց և Կիլիկիայի։ Այդ թագադրությունը ժամանակակիցները գնահատեցին որպես Հայոց թագավորության վերականգնում։ Լևոն II Մեծագործը և նրա հաջորդներն իրենց անվանում էին Ամենայն հայոց թագավոր’ դրանով իսկ շեշտելով, որ իրենք ներկայացնում են ոչ միայն Կիլիկիայի, այլև Մեծ Հայքում և նրանից դուրս ապրող ողջ հայության շահերը։
Լևոն II-ի օրոք Կիլիկիայի հայոց պետության սահմանները արևելքում հասնում էին մինչև Եփրատ, հյուսիսում’ Տավրոսի լեռներ: Ավելի քան 500 կմ երկարություն ունեին թագավորության ծովային սահմանները։
Թագավորության մայրաքաղաքը Սիսն էր, իսկ Այասը, Տարսոնը և ծովափնյա մյուս քաղաքները միջազգային առևտրի կենտրոններ էին։ Այստեղ առևտուր էին անում տասնյակ երկրներից եկած տարբեր ազգերի մարդիկ’ հ ո ւյ ն եր , ի տա լա ց ի ն եր , ա ս ո ր ի — ներ, հրեաներ։
Կիլիկիայի հայերը միաժամանակ հաղորդակցվում էին նաև ֆրանսերեն, հունարեն և այլ լեզուներով: Քաղաքների բնակիչներն անգամ հագուստով ու սովորույթներով սկսել էին նմանվել եվրոպացիներին: Ձգտումը դեպի Եվրոպա, դեպի Արևմուտք շատերին էր հրապուրում, բայց քիչ չէին նաև դրա հակառակորդները:
Միջերկրական ծովի ափին գտնվող Հայկական Կիլիկիայում շատ մանրանկարիչներ են եղել, բայց նրանց մեջ ամենանշանավորը Թորոս Ռոսլինն էր: Նա գրքեր էր ընդօրինակում և դրանք պատկերազարդում նրբին արվեստով: Նրա զարդարած մագաղաթյա ձեռագրերը ապշեցնում ու հիացնում էին դիտողին: Ռոսլինի մասին ասում էին, թե յուրաքանչյուր էջի վրա մի տաճար է մանրակերտում:
Ձեռագրեր զարդարելու խնդրանքով Թորոս Ռոսլինին էին դիմում Կիլիկյան Հայաստանի նշանավոր շատ իշխաններ: Նրան դիմել է նաև կաթողիկոս Կոստանդինը, որը Լևոն թագավորի դաստիարակն էր և համայն Կիլիկիայում արվեստի մեծ հովանավորի անուն էր վաստակել: 1250թ. Թորոս Ռոսլինը նկարել էր արքայազն Լևոնին, որն այն ժամանակ 14 տարեկան էր: Նրան պատվերներ էին տալիս նաև Հայկական Կիլիկիայի հարևան երկրների երևելի մարդիկ:
Բազմաթիվ գրքեր է պատկերազարդել Թորոս Ռոսլինը, բայց դրանցից մեզ հասած միայն յոթի վրա կա նրա ստորագրությունը: Այդ յոթից միայն մեկն է պահվում է Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանում: Մյուսները Երուսաղեմում են, Ստամբուլում (Կոստանդնուպոլիս) և այլ քաղաքներում:
Խաչակրաց շարժումը սկսվել է 11-րդ դարի վերջում’ Հռոմի պապի նախաձեռնությամբ: Շարժման մասնակից եվրոպացի խաչակիր ասպետները Արևելքում հիմնադրեցին մի շարք պետություններ, որոնցից էին Երուսաղեմի և Կիպրոսի թագավորությունները, Կիլիկիային սահմանակից Անտիոքի դքսությունը։
ԳԻԼԳԱՄԵՇԻ ԷՊՈՍԸ
Գիլգամեշը Շումերի Ուրուկ քաղաքի արքան էր, որը նաև հզոր ռազմիկ էր։ Բնակիչները նրան չէին սիրում՝ մեղադրելով վայրագության մեջ։ Ի պատասխան մարդկանց խնդրանքին՝ աստվածուհիներից մեկը կավից ստեղծում է Էնկիդուին՝ անտառում ապրող վայրի մարդուն, որը պետք է պայքարեր Գիլգամեշի դեմ՝ նրան խելամտություն սովորեցնելով: Նրանք կռվի են բռնվում, սակայն ոչ ոք չի հաղթում, և արդյունքում Գիլգամեշը և Էնկիդուն ընկերանում են։
Էնկիդուի մահից հետո Գիլգամեշը խոր վիշտ է ապրում և գնում է անմահությունը գտնելու։
ՀՈՒՆԱԿԱՆ ԴՅՈՒՑԱԶՆԵՐԳՈՒԹՅՈՒՆԸ
Հույն ժողովրդի դյուցազներգությունը «Իլիական» և «Ոդիսական» պոեմներն են, որոնք պատմում են Տրոյական պատերազմի և նրա հերոսներից մեկի՝ Ոդիսևսի մասին: Տասը
տարի Ոդիսևսը մասնակցում է Տրոյական պատերազմին, տասը տարուց ավելի էլ տևում է նրա վերադարձը հայրենի Իթակե, որտեղ նրան սպասում էին հավատարիմ կինը և որդին: Ոդիսևսը, ամեն տեսակի փորձություններ հաղթահարելով, դիմանալով տարբեր
գայթակղությունների, վերադառնում է հայրենիք:
Եվ ոչ մի բան սրտին այնքան հաճելի չէ, որքան երկիրը
հայրենիՈւ ծնողներն, եթե նույնիսկ օտար երկրում մարդ ապրում է
պերճապաճ
Ապարանքում, սակայն հեռու իր ազնվագույն ծնողներից:
Անի Ենգոյան 